บางทีรถตู้เสียบนทางด่วนมันก็ดีเหมือนกัน

ข่าวกิจกรรมหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร

(Scroll down for English)

กรุงเทพฯ สิบสองปาง

อวตาร ทวาทศ ภาค 2

ดนตรีล้ำสมัยจากผลงาน 1 ปี

โดย บรูซ แกสตัน กับ สมเถา สุจริตกุล

ศิลปาธรกิตติคุณแห่งประเทศไทย

นักดนตรี สยามฟิลฮาร์โมนิคออร์เคสตร้า และฟองน้ำ

หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร, สี่แยกปทุมวัน

อาทิตย์ที่ 18 ตุลาคม 2552  เวลา 16.00 – 18.00 น.

หลังจากประสบความสำเร็จอย่างท่วมท้นจากภาคแรกในเดือนกันยายน  สมเถา สุจริตกุล ขอเชิญท่านฟังผลงานจากพลังจักรราศี LIBRA แห่งเดือนตุลาคม แต่งสดบรรเลงสดต่อหน้าผู้ฟังครั้งที่สอง ใน อวตาร ทวาทศ ภาค 2 โดยผู้ประพันธ์นำเทคนิคทั้งสี่ของดนตรีไทยเดิม ‘ดีด-สี-ตี-เป่า’ ซึ่งมีความสมดุลย์เป็นอย่างดีมาผสม ผสานกับเทคนิคอื่นอีก 4 รูปแบบ ได้แก่ ‘ย่ำ-ขุด-เขย่า-กวาด’ เพื่อสร้างสรรค์นวัตกรรมคีตศิลป์อันแปลกใหม่ทั้งในด้านความสมคุลย์และกฏเกณฑ์

Hexaphony คีตนิพนธ์ชิ้นแรกซึ่ง บรูซ แกสตัน กับสมเถา สุจริตกุล ประพันธ์ร่วมกันถือกำเนิด เมื่อ พ.ศ. 2520 ประกอบด้วยดนตรีล้ำสมัย 12 กระบวน หรือ อวตาร ทวาทศ แต่ละกระบวนคือการปางต่างๆ ซึ่งอวตารเดือนละ 1 ครั้ง โดยถือตามจักรราศีแห่งดาวพระเคราะห์ หลังจากบรรเลงครบ 12 ปางแล้ว บางกอกโอเปร่าจะจัดทำเป็นวิดีทัศน์ชุดใหญ่ อวตาร ทวาทศ

ท่านจะได้สัมผัสดนตรีล้ำสมัยที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือนซึ่งผู้ประพันธ์ร้อยเรียงขึ้นเพื่อนำเสนอที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานครเพียงแห่งเดียว โดยใช้พื้นที่ทั่วบริเวณ ทุกรูปลักษณ์ และทุกแง่มุมของหอศิลปฯ เป็นเวที

คอนเสิร์ตนี้ไม่มีการจำหน่ายบัตร

แต่ขอเชิญชวนผู้มีจิตศรัทธาบริจาคทุนทรัพย์สมทบทุนโครงการบางกอกโอเปร่าพิทักษ์ผู้ติดเชื้อเอดส์

(Bangkok Opera HIV Awareness Project) บริจาคตั้งแต่ 200 บาทขึ้นไป รับไวน์อภินันทนาการ 1 แก้ว

รู้สึกแปลกเหมือนกัน ที่งานโมเดิร์นด๊อก มีแบบนี้ด้วย เพราะทุกครั้งที่ไปงานของพี่ป๊อด ไม่เคยเจอแบบนี้เลย

ก็เลยยเออ…กูอยู่งานพี่บี้ เดอะสตาร์ป่าววะ

แม้เวลาที่เหนื่อย แต่เราก็ไม่ได้เหนื่อยจริงๆสักที

เพราะเราเองเหมือนมีกำลังใจและแรงกายมากมาย

ได้รับมาจากเธอคนนั้นตลอดเวลา

ความรู้สึกคล้ายๆกับ

อิ่มโดนไม่ต้องกินอะไร

ขอให้เธอได้มีความรู้สึกนั้นเช่นกัน

ยังมีความสุขดีเหมือนเดิมใช่มั้ย

ดูแลสุขภาพด้วยละ

ช่วงนี้ฝนตกหนัก

เปียกฝนก็สระผมด้วยนะ

อย่านอนดึกมากละ

พักผ่อนด้วย เดี๋ยวไม่มีแรงทำงาน

อยากคุยด้วยมาก

แต่เป็นแบบนี้ก็คงทำให้เธอดีขึ้น

อยากมีเธอมาอยู่ข้างๆอีกครั้ง

___________________________

เส้นเล็กๆนี้

มันแบ่งกั้นไว้

อยากให้เธอกลับมา

แต่เป็นไปไม่ได้

เธอไม่กลับมาแล้ว

ไม่กลับมาอีกแล้ว

ถึงอยากให้กลับมา

ยืนอยู่ข้างๆกันอีกครั้ง

แต่……

ไม่มีวัน

ไม่มีครั้งไหน

เสียใจมากที่สุดในชีวิต

เท่าครั้งนี้

ได้แต่คุยกับตัวเอง

ได้แต่พูดกับตัวเอง

ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี

แต่ตอนนี้

รู้เพียงว่า

ทุกคืน

ภาวนา

ขอให้ได้ฝันเห็นเธอ

ขอให้ฝันเห็นเธอทุกคืน

และภาวนา

ขอให้หหลับไปตลอดกาล